Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Od ulicy Cmentarnej do kaplicy loretańskiej prowadzą szerokie kamienne schody. Na ich podeście modli się kamienny Chrystus, a obok śpi trzech apostołów. Wyżej stoi krzyż z Marią i świętym Janem. Na cokole krzyża wyryto pelikana, który karmi pisklęta własną krwią, i łaciński napis z inicjałami fundatora kalwarii i rokiem 1773.
Sukiennik z Broumova
Kaplicę zbudował z własnej inicjatywy Anton Klambt, noworudzki sukiennik pochodzący z czeskiego Broumova. Na pomysł postawienia kaplicy jako wotum, czyli daru złożonego w podzięce, mógł wpaść w podróży do Włoch. Sukiennictwo było wtedy w Nowej Rudzie starym i silnym rzemiosłem. Sukiennicy mieli własny statut cechowy od 1416 roku, a w 1808 roku w mieście pracowało 450 mistrzów sukienniczych.
Klambt uzyskał zgodę władz i arcybiskupa praskiego. Kamień węgielny położył w 1765 roku. Pieniędzy nie miał dość, więc jeździł po hrabstwie kłodzkim i zbierał datki. Głównymi fundatorami zostali noworudzcy sukiennicy. Budowa trwała dwa lata, do 1767 roku.
Na poświęcenie czekano jeszcze rok, bo pruskie władze niechętnie patrzyły na katolickie przedsięwzięcia tego rodzaju. Kaplicę konsekrowano 20 stycznia 1768 roku.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieście Nowa Ruda: miasto Stillfriedów, sukienników i węgla
Kalwaria Jakoba Steinera
W latach 1773–1841 przy kaplicy powstała niewielka kalwaria, ufundowana przez Jakoba Steinera. Od południa do kaplicy prowadzą schody z ogrojcem, czyli sceną z Ogrodu Oliwnego: figurą modlącego się Jezusa i trzech śpiących apostołów, Jana, Piotra i Jakuba z księgą. Powyżej schodów ustawiono grupę Ukrzyżowania z figurami Marii i św. Jana Apostoła po bokach.
Na cokole krzyża wyryto pelikana karmiącego pisklęta krwią, znak ofiary Chrystusa, i łaciński napis „In Te CrVCIfIXVM DeLenes”, zakończony inicjałami JS, czyli Jakoba Steinera, i rokiem 1773. Wielkie litery napisu, odczytane jako cyfry rzymskie, też składają się w ten rok. Na postumentach murków po obu stronach schodów stało siedem aniołków.
Jak wygląda kaplica
Kaplica jest prostą, murowaną bryłą na planie prostokąta, nakrytą czterospadowym dachem z małą wieżyczką. Formalnie stoi przy ulicy Cmentarnej, ale wejście ma od strony ulicy Loretańskiej, od północy. Jedyne okno jest w ścianie zachodniej. W 1842 roku wnętrze dzieliła krata na dwie części, a w środku był ołtarz i stacje drogi krzyżowej.
To jedyna kaplica loretańska w powiecie kłodzkim.
Opuszczona i odnowiona
Pierwszy remont kaplicy przeprowadzono w 1884 roku, następny w 1918 roku. Po II wojnie światowej stała opuszczona przez niemal pół wieku. W 1994 roku odremontowała ją Fundacja Odnowy Ziemi Noworudzkiej. 15 października 1994 roku metropolita wrocławski kardynał Henryk Gulbinowicz konsekrował ją ponownie.
Komentarze
Wczytywanie komentarzy…