Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
16 września 1841 roku w kamienicy na rogu rynku i ulicy Młyńskiej zatrzymała się królowa Prus Elżbieta. Osiem lat wcześniej, jesienią 1833 roku, dwukrotnie gościł tu car Rosji Mikołaj I z żoną Charlottą, urodzoną jako pruska księżniczka. Dom należał wtedy do rodziny Dornów, a wcześniej do Ernsta Siegmunda von Klugego, współwłaściciela firmy lniarskiej.
Rezydencja kupców lnu
Kamienicę wzniesiono na początku XVIII wieku, najpewniej na połączonych dwóch wcześniejszych działkach. Zbudowano ją jako miejską rezydencję, nie zwykły dom mieszczański. W 1743 roku odziedziczył ją Ernst Siegmund von Kluge, współwłaściciel zakładu lniarskiego „Christian von Kluge – wdowa i syn”. W 1767 roku dom przeszedł na Ernsta Gottfrieda Otto.
W 1816 roku kupił go Gustav F. Ludwig Dorn. Rodzina Dornów była jego właścicielem przez ponad sto lat, do 1919 roku. To w ich czasach gościli tu car i królowa. Następnym właścicielem był kupiec Paul Tschirner. Na początku XX wieku kamienicę odnowiono.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieście Jak kupcy płótna zbudowali Kamienną Górę
Jak wygląda kamienica
Kamienica przy placu Wolności 16 stoi w północnej pierzei rynku, w narożniku przy ulicy Młyńskiej. Działka biegnie w głąb wzdłuż ulicy Młyńskiej. Ma cztery kondygnacje, wliczając piętro w dachu, i wysoki dach mansardowy, czyli łamany, z bardziej stromą dolną częścią. To największy dom w tej pierzei.
W parterze jest dwuprzęsłowy podcień, wsparty na kamiennym cokole, dziś zamieniony na sklep. Nad nim biegnie kamienny gzyms, a obie górne kondygnacje ujmują płaskie kolumny przy ścianie z ozdobnymi głowicami. Okna mają kamienne obramienia z wystającymi narożnikami, tak zwanymi uszami, a nad niektórymi umieszczono naczółki zakończone zwojami. Obramienia, gzymsy, głowice i portale wykuto w piaskowcu.
W środku
Prawie wszystkie pomieszczenia parteru są sklepione, także w dawnym podcieniu. Na wyższych piętrach są płaskie stropy przechodzące w ścianę łagodnym łukiem, ozdobione sztukaterią. Najbogatsza jest na drugim piętrze: motywy kwiatów i liści akantu wypełniają pola wydzielone profilowanymi ramami. Z sieni wchodzi się na reprezentacyjną klatkę schodową z kamiennymi schodami.
Na wysokości drugiego piętra jest niewielkie, otwarte patio, z którego wchodzi się do mieszkań. Za domem stoi osobna oficyna, a podwórze zamykają mury od wschodu i zachodu. Wejście na podwórze prowadzi od ulicy Młyńskiej.
Źródła
Karty ewidencyjne zabytku — Narodowy Instytut Dziedzictwa, zabytek.pl
- Kamienica przy placu Wolności 16 w Kamiennej Górze, oprac. Elżbieta Ratajczak, 1996
Komentarze
Wczytywanie komentarzy…