Marecki Ośrodek Kultury zajmuje budynek przy ulicy Fabrycznej, nieopodal dawnej przędzalni i osiedla robotniczego. Zanim wprowadziła się tu kultura, mieściła się w nim szkoła. Postawili ją bracia Briggs, angielscy właściciele miejscowej przędzalni wełny, dla dzieci swoich robotników.
Budynek wzniesiono pod koniec XIX wieku, około 1895 roku, według projektu Edwarda Lilpopa, warszawskiego architekta, autora także zabudowań fabrycznych. To piętrowy, murowany dom na planie prostokąta, z wieżą w narożniku. Wieżę wieńczy spiczaste, ostro zakończone zwieńczenie, a na jej rogach ustawiono ozdobne metalowe kule. Ściany dzielą poziome ceglane listwy, a narożniki podkreślają pionowe pasy cegły. Mieściła się tu czteroklasowa szkoła elementarna, a oprócz sal lekcyjnych budynek miał także mieszkania.
Od szkoły do domu kultury
W czasie drugiej wojny budynek mocno ucierpiał, ale przetrwał. Po wojnie go zabezpieczono, naprawiono dach i oszklono okna. Przez następne dekady przechodził tylko bieżące remonty, aż w 1984 roku przekazano go Mareckiemu Ośrodkowi Kultury. Wnętrza parteru i piętra przystosowano do nowej funkcji, dostawiając kilka ścianek działowych i łącząc dwie sale na piętrze. Przy tej przebudowie elewacje pozostały nienaruszone, więc z zewnątrz budynek wygląda tak, jak go zaprojektowano.
Szkoła była jednym z ogniw fabrycznego miasta braci Briggs. Cała historia w osobnym wpisie: zabytki Marek.