Zabytki z tego wpisu i całej serii zobaczysz na naszej mapie →
Tuż na północ od obu ratuszy, na polkowickim rynku , stoi kościół z wysoką białą wieżą. Zbudowano go w połowie XVIII wieku dla ewangelików. Dziś to katolicki kościół św. Barbary, pomocniczy dla parafii św. Michała Archanioła.
Kościół ewangelików z lat 1746–1747
Kościół ewangelicki wzniesiono w latach 1746–1747. Wieżę ukończono dopiero latem 1828 roku. Zawisły na niej wtedy trzy dzwony, ufundowane przez Johannesa Reichego, ojca ówczesnego pastora w Polkowicach. Dzwoniły do 1917 roku, kiedy postanowiono przetopić je na potrzeby wojska. Na wieży został tylko najmniejszy.
Ten wpis to rozdział przewodnika po mieście Dwa ratusze i wiatrak: stare Polkowice w zagłębiu miedzi
Sklep z meblami w dawnym kościele
Po drugiej wojnie światowej kościół stopniowo niszczał. W połowie 1949 roku zamknięto jego drzwi. Otworzono je dopiero w latach 60., żeby urządzić w środku sprzedaż mebli. Prowadziła ją Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska” w Polkowicach.
W budynku nie było już wtedy wyposażenia. Ławki zabrało miejscowe kino, a organy z XIX wieku rozkradziono i zniszczono. Ówczesne władze Polkowic nie zadbały o jego ochronę. Rankiem 25 czerwca 1968 roku zaczęto rozbierać dach i zdjęto jego część. Dalszą rozbiórkę powstrzymał natychmiast katolicki proboszcz Aleksander Matyka, razem z Kurią Arcybiskupią we Wrocławiu. Mimo starań Kościołowi nie udało się wtedy uzyskać zgody na przejęcie zniszczonego budynku dla parafii.
Kościół św. Barbary
Ksiądz Matyka opuścił parafię w 1973 roku. Pod koniec tego roku starania o dawny kościół ewangelicki przyniosły skutek. Uchwałą Rady Ministrów z 31 grudnia 1973 roku przekazano go katolickiej parafii św. Michała. W latach 1975–1979 odbudowano go z ofiar wiernych i oddano parafianom. 9 grudnia 1979 roku biskup Adam Dyczkowski z Wrocławia poświęcił go ponownie. Na patronkę wybrano św. Barbarę.
Komentarze
Wczytywanie komentarzy…